|
БАЛАДА ФРАНЦІШКА АЛЯХНОВІЧА
(9.03.1883--3.03.1944)
У Вільні ёсць твая магіла,
Але—у ёй цябе няма.
Айчына, дзе дзіця згубіла?..
...Зноў вінаватая зіма,
Вайны пажар і мы з табою,
Што ля пустой магілы зноў
Стаім, як свечкі, і журбою,
Нібы агнём, сваю любоў
Высвечваем. Цябе ж няма,
Але ты ёсць, як ёсць магіла,
Як ёсць Айчына, ёсць турма
І воля, што цябе любіла
І ты любіў, так, як тварыў
Наш свет, дзе нам з табою
Ёсць месца, як траве ў двары
Халоднай, ды сваёй вясною,
Што прыйдзе зноў, як мы прыйшлі
У Вільні да тваёй магілы…
|
